Fabel – De wintermuts

“Ik moet je iets laten zien” zei de eekhoorn. Hij wenkte naar de mier die op een stoel voor het raam zat. “Wat is er?” vroeg de mier opkijkend van zijn krant.
“Kom nu maar, ik wil je iets laten zien” zei de eekhoorn ongeduldig.
De mier stond zuchtend op.
“Wat is het dat je wilt laten zien?”
“Kijk hier, kijk wat ik getekend heb” zei de mier stralend.
De eekhoorn keek naar het kleurrijke papier op tafel.
“Mooi” zei hij, “vooral die boom is mooi.”
“Ik heb geen boom getekend,” zei de eekhoorn.
“Oh, wat is het dan?”
“Het is ons huis en dat ben ik met mijn groene wintermuts.”
“Ach zo,” zei de mier, “ah, ja, nu zie ik het. Dat is ons huis en dat ben jij. Met je groene wintermuts.”
“Ja” zei de eekhoorn trots.
“Mooi” zei de mier.
“Dank je” zei de eekhoorn.
De ondergaande zon scheen door het raam naar binnen. In de roze gloed keken zij samen naar de tekening. De tekening van eekhoorn met zijn groene wintermuts. Het was nog veel te warm voor een wintermuts.

(geïnspireerd op Toon Tellegen)

Leave a Reply